Tijden van Spanning

Ik liep in de supermarkt en merkte dat mensen om me heen gespannen zijn. Een mevrouw bij de kassa was boos, kennelijk over de regels die nu gelden. Ze gooide haar boodschappen op de band. Ik zag vrijwel iedereen wat verbaasd kijken en ik merkte bij mijzelf een oordeel over haar gedrag. Maar toen ik wat beter bij mezelf na ging hoe ik mij voelde merkte ik dat ook ik angstig en gespannen was. Hoeveel afstand houd ik nou? is het voldoende? Mag ik dat pak hagelslag nog pakken terwijl de vakkenvuller ernaast aan het werk is? Ik neem maar even aan de deze vrouw ook angstig was, en dat boos zijn voor haar de manier was om daarmee om te gaan. Ieder mens reageert anders op deze situatie.

Ik voelde me (net als iedereen) opgejaagd en angstig. Gelukkig heb ik door de jaren heen behoorlijk wat therapie en training gedaan waardoor ik de angst kan beheren. Niet beheersen, maar beheren. Het is er namelijk gewoon. Wegstoppen is onmogelijk. Al kijk je nog zo lang naar netflix, speel je spelletjes en ga je sporten. Op zich allemaal goede dingen om te doen, maar op enig moment is het goed om zorg te hebben voor je gevoelens.

Zelf begin ik de dag met een koude douche en daarna een wandeling met mijn hond. Ik loop dan bewust langzaam. Ik neem de tijd om mijn gevoelens te doorleven. Op een vaste plek, op een bruggetje bid ik tot God, soms kort soms lang. Ik neem de omgeving in me op zoals die op dat moment is, donker, licht, nat, droog, de situatie nemen zoals die opdat moment zich aandient. Net zoals we op dit moment midden in de corona crisis de situatie te nemen hebben zoals die zich aandient.

Ik wens een ieder in deze tijd rust, liefde, geduld en gezondheid.